در این سری از پست های آموزش رانندگی قصد داریم شما را با صفر تا صد رانندگی آشنا کنیم. فرقی نمی کند که قصد دارید از آموزش حضوری هم استفاده کنید یا نه، در هر صورت این آموزش جامع رانندگی میتواند کمک زیادی به شما بکند.

در این سری مقالات با نحوه آماده کردن خودر برای شروع رانندگی، ابزارهای کنترلی خودرو مثل پدال ها، نحوه رانندگی در خیابان، نحوه متوقف کردن خودرو و ... آشنا می کنیم. هر کدام از این بخش ها شامل چند زیر مجموعه هستند که بخوبی شما را با جزییان رانندگی آشنا می کنند. به همین خاطر مطالعه این دور اعتماد به نفس کافی برای نشستن پشت فرمان را به شما میدهد و اگر احیاناً ترسی داشته باشید، آن را از بین میبرد.

در قسمت اول این دوره آموزشی نحوه آماده کردن خورو برای رانندگی را یاد می گیرید. تصور کنید یک راننده هستید که سوار ماشین شده اید و می خواهید استارت بزنید. نکاتی هست که باید قبل از استارت زدن به آن توجه کنید؛ در این مقاله این نکات را بررسی می کنیم.

مقدمه

راننده بودن فقط به معنای نشستن در خودرو و کنترل و هدایت آن نیست. نکاتی هست که باید قبل از استارت زدن به آن فکر کنید. رانندگی از استارت زدن شروع نمی شود؛ از وقتی که روی صندلی می نشینید رانندگی شروع شده است.

در این قسمت به شما یاد می دهیم که چطور قبل از استارت زدن از آماده بودن خودرو برای رانندگی مطمئن بشوید. کارهای روتینی هست که همیشه باید قبل از استارت زدن انجام بدهید؛ مثلاً مطمئن شوید به همه پدال ها دسترسی دارید یا بیرون ماشین را خوب می بینید. علاوه براین وسیله نقلیه تان باید کاملاً ایمن باشد. این ایمنی شامل اطمینان از سلامت قطعات داخلی ماشین، داشتن بنزین کافی، چراغ ها و پنجره هاست. اگر فکر می کنید این موارد مهم نیستند بهتر است بدانید کسی که از شما آزمون عملی رانندگی می گیرد به تمام این موارد دقت می کند.

آزمون گیرنده از شما انتظار ندارد از او درباره ایمنی ماشین سوال کنید اما قطعاً حواسش هست که آینه ها یا وضعیت صندلی تان را چک می کنید یا نه. جدا از آزمون رانندگی رعایت این نکات برای ایمنی خودتان هم ضروری است . به همین خاطر هربار که در ماشین می نشینید باید ابتدا درب ها، صندلی ها و وضعیت سر، کمربند ایمنی و آینه ها را چک کنید. در ادامه این قسمت آزموش جامع رانندگی درباره این موارد بیشتر توضیح می دهیم.


اگر هنوز فکرتان درگیر آزمون رانندگی است، باید بدانید آزمون گیرنده انتظار دارد به محض نشستن در ماشین این کارها را انجام بدهید :

  • وضعیت صندلی را طوری تنظیم کنید که به پدال ها و فرمان دسترسی کامل و راحت داشته باشید و بیرون خودرو را خوب ببینید؛
  • وضعیت سری صندلی را درست تنظیم کنید؛
  • مطمئن شوید تمام درها خوب بسته شده اند؛
  • کمربند ایمنی را ببندید.

درهای ماشین

مطمئن شوید همه درها – بویژه درهای پشتی و در مسافر – خوب بسته شده باشند. اگر کودک داخل ماشین است برای درهای پشتی از قفل کودک استفاده کنید. قفل کودک نمی گذارد درهای پشتی از داخل باز بشود اما می توانید آنها را از بیرون باز کنید.
اگر ماشین تان هاچ بک است باید درهای پشتی را خوب ببندید چون ممکن است وسایل از پشت ماشین داخل خیابان بریزد. در ضمن اگر درهای پشتی را خوب نبندید، دود اگزوز وارد ماشین میشود که بویژه در زمستان میتواند خیلی خطرناک باشد.


برای اطمینان از بسته بودن درهای ماشین، در را محکم ببندید و از همراهانتان هم بخواهید همین کار را بکنند. با یک نگاه از پنجره ها می توانید درهای پشتی را هم چک کنید تا مطمئن شوید خوب بسته شده اند.

آیا باید درهای ماشین را قفل کرد؟

در ماشین های مدرن طوری طراحی شده است که بطور تصادفی باز نمی شوند؛ حتی اگر خوب بسته نشده باشند. این یعنی حتی کامل بسته نشدن در ماشین هم نمی تواند خطری برای سرنشینان ایجاد کند. اگر قفل های ماشین تان از این نوع است، ضرورتی ندارد درهای ماشین را قفل کنید. البته قفل کردن درهای ماشین همیشه ضامن ایمنی بیشتر نیست. اگر تصادفی پیش بیاید و درهای ماشین از تو قفل باشند، کمک رسانی دشوار میشود.

از طرف دیگر در شهرهای بزرگ ترس از سرقت باعث میشود راننده ها به محض نشستن در ماشین درها را قفل کنند. اگر شما هم چنین ترسی دارید، بهتر است درهای ماشین را قفل کنید تا با خیال راحت رانندگی کنید.

در برخی از ماشین ها هم طوری طراحی شده که به محض رسیدن سرعت ماشین به مرز خاصی قفل میشوند. برخی دیگر از مدل ها هم یک سوئیچ مرکزی دارند که میتواند تمام درها را قفل یا باز کند.

صندلی

در بیشتر مدل های خودرو صندلی راننده سه حالت دارد. قبل از تنظیم و انتخاب حالت صندلی باید به این سوال ها پاسخ بدهید :

  • آیا به پدال ها دسترسی دارید؟
  • آیا به فرمان دسترسی دارید؟
  • آیا حالت سرتان درست است؟
  • آیا ارتفاع صندلی مناسب است؟

دسترسی به پدال ها

بعد از اینکه مطمئن شدید همه درهای ماشین درست بسته شده اند، باید صندلی راننده را تنظیم کنید. صندلی باید در حالتی باشد که بتوانید پدال سمت چپ (کلاچ) را تا کف ماشین آنهم بدون کشیده شدن پا هدایت کنید. وقتی کلاچ را تا آخر فشار می دهید، زانویتان باید کمی خم بشوید اما پا کشیده نشود. پشتی صندلی هم نباید خیلی عقب باشد چون نباید دسترسی به پدال ها را سخت میکند.

طبق قوانین رانندگی صندلی راننده باید در حالتی باشد که راننده هم به پدال ها دسترسی داشته باشد و هم بیرون ماشین را خوب ببیند.

تنظیم بودن صندلی علاوه بر اینکه در حین رانندگی بسیار مهم است، در طولانی مدت هم روی سلامت جسم راننده تاثیر میگذارد. وقتی صندلی راننده راحت نباشد، نه می توانید رانندگی ایمن داشته باشید و علاوه برآن در طولانی مدت کمر درد می گیرید.

دسترسی به فرمان

پشتی صندلی باید طوری تنظیم شده باشد که راننده به تمام نقاط فرمان دسترسی راحت داشته باشد. برای اطمینان از وضعیت دسترسی به فرمان می توانید یک آزمایش ساده انجام بدهید : دست هایتان را در وضعیت ساعت دو و ده دقیقه یا یک ربع به سه قرار بدهید و ببینید دست هایتان چقدر تا شده است. دست ها نباید خیلی کشیده شده باشند و نه باید خیلی خم شده باشند.

اگر در خیابان نگاهی به راننده ها بیاندازید، متوجه می شوید که بیشتر راننده ها بیش از حد به فرمان نزدیک هستند. نزدیک بودن بیش از حد به فرمان نمی گذارد خوب فرمان را در کنترل داشته باشید.

در برخی از ماشین ها می توانید به ارتفاع صندلی را هم تنظیم کنید. حواستان باشد ارتفاع صندلی را آنقدر کم نکنید که روی دیدتان به بیرون ماشین و نشانگرهای داخل ماشین – چراغ های هشدار، سرعت سنج و ... – تاثیر نگذارد.

وضعیت صحیح سر راننده

پشتی سر راننده یکی از قطعات ایمنی کابین ماشین است که در صورت بروز تصادف یا توقف ناگهانی از سر شما محافظت میکند. این پشتی ها از دهه 1950 به ماشین ها اضافه شدند و از دهه 1980 تقریباً در تمام خودروها قرار داده می شدند.

وقتی ماشین بطور ناگهانی متوقف میشود، راننده و سایر سرنشینان خودرو به سمت جلو پرتاب میشوند – به همین خاطر بستن کمربند ایمنی قانون است – و کمربند ایمنی آنها را به سمت عقب هدایت میکند. پشتی سر صندلی های ماشین نمی گذارد سر افراد داخل ماشین بیش از حد به سمت عقب کشیده بشوند و آسیب ببیند.

وقتی از پشت به یک ماشین ضربه میخورد، هم سر شما به سمت عقب کشیده میشود. پشتی سر صندلی در این حالت هم حرکت گردن و سر شما را محدود میکند و نمی گذارد بیش از حد کشیده بشود.

برای تنظیم این قسمت صندلی باید مطمئن بشوید گوش هایتان وسط پشتی سر صندلی قرار گرفته است. در این حالت پشتی می تواند تمام سر شما را پوشش بدهد و از حرکات شدید آن جلوگیری کند.

این همه صحبت درباره تصادف های احتمالی در ابتدای آموزش جامع رانندگی کمی نگران کننده است. کمربند ایمنی، پشتی سر راننده و سایر قطعات ایمنی کابین و خودرو طوری طراحی شده اند که درصد آسیب دیدگی شما در تصادفات را کاهش بدهند. علاوه براین اگر به روش تدافعی رانندگی کنید و اصول ایمنی را رعایت کنید، خودتان می توانید احتمال بروز تصادف را به مراتب کاهش بدهید.

کمربند ایمنی

تمام صندلی های خودرو باید کمربند ایمنی داشته باشند. طبق قوانین راهنمایی و رانندگی از ثانیه اول حرکت ماشین، بستن کمربند ایمنی واجب است. در ضمن شما به عنوان راننده مسئول بسته بودن کمربند ایمنی سرنشین کناری – و کودکانی که پشت ماشین هستند – می باشید.

 

موقع بستن کمربند ایمنی باید به چند نکته توجه کنید : کمربند ایمنی را بعد از تنظیم صندلی ببندید، مطمئن شوید کمربند ایمنی پیچ نخورده باشد، مطمئن شوید سایر سرنشینان – بویژه کودکان – هم کمربندشان را بسته باشند.

همه ما می دانیم در صورت بروز تصادف بیشترین خطر متوجه کودکی است که پشت ماشین نشسته است. چیزی که احتمالاً نمی دانید این است که وزن این کودک وقتی با سرعت به جلو پرتاب میشود به اندازه یک بچه فیل است! حتماً شما هم می توانید تصور کنید که چه بلایی سر یک موجود زنده با این وزن و سرعت می آید؛ پس بستن کمربند ایمنی برای کودک تان را جدی بگیرید.

آینه ها

هربار که سوار ماشین می شوید باید مطمئن شوید که آینه ها درست تنظیم شده اند. اینکار را هم باید قبل از شروع رانندگی انجام بدهید.

وقتی می خواهید آینه های ماشین را چک کنید، باید در وضعیت عادی نشسته باشید. طراحی برخی از ماشین ها طوری است که باید قبل از بستن کمربند ایمنی، آینه ها را تنظیم کنید.

آینه ها را طوری تنظیم کنید که با حداقل حرکت سر – یا بدون حرکت سر – بتوانید بیشترین دید را از محیط بیرون داشته باشید. وقتی در شب می خواهید آینه ها را تنظیم کنید، سعی کنید دست تان به شیشه نخورد تا وضوح تصویر داخل آینه کم نشود.

همانطور که می دانید هنگامی که می خواهید به عقب ماشین را نگاه کنید، نباید به یکی از آینه ها اکتفا کنید. همیشه با آینه جلویی و یکی از آینه های بغل پشت سرتان را نگاه کنید تا حداکثر میدان دید را داشته باشید. 

با آینه های ماشین می توانید بطور کامل پشت سرتان را ببینید اما آینه های بغل این امکان را به شما نمی دهند و دیدتان نسبت به دو طرف خودرو هیچ وقت کامل نخواهد بود. در این مناطق نقاط کوری هستند که در حین رانندگی باید حواستان به آنها باشد و بدانید آنها را نمی بینید. در ادامه این دوره آموزشی جامع رانندگی بیشتر درباره این نقاط کور می خوانید.


آینه ها را تنظیم کنید

تصویر آینه سمت راستی که در بالا می بینید بخوبی نشان میدهد که آینه سمت راست ماشین باید در چه حالتی باشد و تصویر درونش چطور باشد. البته این تصویر وقتی است که در حالت عادی نشسته باشید و به آینه نگاه کنید. اگر قسمتی از بدنه ماشین خودتان را در آینه بغل ببینید (مثل تصویر) بخوبی می توانید دید خوبی به سایر خودروهای داخل خیابان داشته باشید و حرکات آنها را به موقع ببینید.

آینه داخل ماشین را هم طوری تنظیم کنید که گسترده ترین میدان دید را از پشت خودرو داشته باشید. در حالت عادی هم نباید سر خودتان را در آینه جلویی ببینید.

قسمت های بعدی این دوره آموزش جامع رانندگی را هم دنبال کنید.

 

 

 

 

 

QRcode شرکت مهندسی انفورماتیک کلیک هوشمند گیلان  آدرس دفتر مرکزی شرکت کلیک هوشمند گیلان

 

 

 

 

JoomShaper